Na vijf betekenisvolle jaren in Zegveld, waarin ik met hart en ziel heb mogen bijgedragen aan de zorg en welzijn in het dorp, wil ik jullie laten weten dat ik per 1 februari 2026 mijn rol als dorpsconsulent overdraag aan mijn opvolger, Simone van Rossum.
Met warme dankbaarheid en trots blik ik terug op wat er de afgelopen jaren in gezamenlijkheid is bereikt.
Het project De Pionier was voor mij een bijzonder voorbeeld van hoe een gemeenschap samen kan werken en elkaar ondersteunt. Ik ben dankbaar voor de dorpsgenoten die vanaf het begin betrokken waren en mij het vertrouwen gaven. Mijn dank gaat ook uit aan de samenwerking met het bestuur en de vrijwilligers van ZegveldZorgt, Welzijn Zegveld, Nederlandse Patiëntenvereniging en alle andere betrokken partijen!
De netwerklunches en thema-avonden hebben bijgedragen aan de versterking van de zorg en samenwerking in het dorp, en ik ben trots op de creativiteit en verbinding die hieruit voortkomt.
Wat me telkens opnieuw is opgevallen, is de betrokkenheid van de vrijwilligers, buren en dorpsgenoten die, vaak op een stille en onzichtbare manier, bijdragen aan het welzijn van anderen. Of het nu gaat om een vriend die een pannetje eten langsbrengt, iemand die de boodschappen doet, of een dorpsgenoot die zorgt dat de hond uitgelaten wordt – deze alledaagse gebaren maken een wereld van verschil. Dit is de kern van de gemeenschap van Zegveld en de Meije, en ik ben blij dat ik daar deel van uit mocht maken.
Nu draag ik mijn werkzaamheden met vertrouwen over aan mijn opvolger, Simone, die met een warm hart deze missie zal voortzetten. Mijn grootste wens is dat de onderlinge verbondenheid, steun en samenwerking die er is blijft bloeien – juist in uitdagende tijden. Ik heb er alle vertrouwen in dat de gemeenschap van Zegveld zorgzaam en verbonden blijft, en dat mijn opvolger met dezelfde passie zal blijven bijdragen aan het welzijn van iedereen.
Ik wil iedereen bedanken waarmee ik de afgelopen jaren heb mogen samenwerken. Jullie betrokkenheid maakt Zegveld een bijzondere plek waar je fijn kan wonen!

Hartelijke groet, Paulien Emidio

Goedemiddag allemaal,

Mijn naam is Simone van Rossum en ik woon in Kamerik. Sinds december ben ik gestart als dorpsconsulent ZegveldZorgt en daarnaast welzijnscoach voor de gemeente Woerden. Na jarenlange ervaring in de ambulante begeleiding was ik toe aan een nieuwe uitdaging – en die heb ik gevonden! Ik neem het stokje over van mijn deskundige collega Paulien en zie met bewondering wat zij al heeft opgebouwd in het dorp. Ik hoop hierop voort te bouwen en samen met jullie te werken aan verbinding, omzien naar elkaar en een sterk collectief.
Ik kijk ernaar uit u binnenkort te ontmoeten. Spreek me gerust aan in het dorp of neem contact!
Simone is bereikbaar op woensdag en donderdag op het voor u bekende telefoonnummer 06-14326531 en emailadres: dorpsconsulent@zegveldzorgt.nl

Sinds enige tijd zijn Cazas, Careyn, gemeente Woerden en Zegveld Zorgt met elkaar in gesprek over het bouwen van een woon/zorgcomplex aan de Molenweg waar dorpsgenoten die  intensievere zorg nodig hebben kunnen wonen. Zij hoeven dan niet uit te wijken naar een verpleeghuis in de regio waar het voor familie, vrienden en bekenden lastiger wordt om een spontaan bezoekje te brengen. Buiten het dorp moeten wonen zou ervoor kunnen zorgen dat je de verbinding met elkaar kwijtraakt, terwijl die juist zo belangrijk is in dergelijke situaties.

De avond werd geleid door Anneke Nijhoff. Zij is al van jongs af aan werkzaam in de zorg en adviseert sinds jaren gemeentes, zorgorganisaties en corporaties bij het realiseren van zorgzame buurten en wijken met als doel mensen met een ondersteunings- en/of zorgvraag zolang mogelijk in de eigen buurt, wijk of dorp te laten wonen.

Onder leiding van Anneke is de werkgroep gestart met een brainstormsessie waarin nagedacht is over wie er in dit zorgcomplex in Zegveld zouden kunnen wonen en hoe het complex eruit zou kunnen zien. De uitkomsten van deze brainstorm presenteerde Anneke op deze avond.

Dat de zorg er tegenwoordig anders uitziet dan vroeger, zal voor iedereen duidelijk zijn. De vergrijzing en dus ook de zorgkosten nemen toe en aan de andere kant is er een groeiend tekort aan zorgmedewerkers. De overheid vraagt daarom om ‘meer zelf als het kan, meer thuis als het kan en meer digitaal als het kan’. Ook de definitie van zorg is veranderd. Waar het zorgpersoneel vroeger de koffie langsbracht, de vitrages waste en de kooi van de kanarie verschoonde, gaat het tegenwoordig meer over de zorg voor ‘lijf en leden’. En ook wordt steeds meer een beroep gedaan op het netwerk rondom de persoon. Het moet en kan dus anders.

Anneke schetste met een paar voorbeelden dat deze andere aanpak tot mooie resultaten kan leiden. Een sleutelwoord in deze andere aanpak is ‘samen’.  Samen aan de slag om, waar dit nodig is, weer nieuwe verbindingen aan te gaan.

Om een indruk te krijgen van de ideeën die Zegvelders hebben bij een nieuw te realiseren woon/zorgcomplex lanceerde Anneke een aantal stellingen waar men het mee eens of oneens kon zijn.

Een greep uit de reacties: veel mensen vinden het sociale aspect van een woonvoorziening aan de Molenweg belangrijk: elkaar ontmoeten en gezelschap houden. Een gezamenlijke tuin zou een mooie plek zijn om elkaar te treffen. De Pionier is een goed voorbeeld van hoe mensen dit voor zich zien, maar veel aanwezigen zouden liever een mix van leeftijden zien. Dat maakt het wonen dynamischer en het houdt je jong.

Veel aanwezigen zouden in dit nieuwe complex hun buurman of buurvrouw een helpende hand bieden, maar de zorg voor lijf en leden wordt liever overgelaten aan professionals. De professionele zorg in Zegveld kan momenteel een stuk efficiënter geregeld worden. Diverse zorginstanties verlenen zorg op verschillende tijden. Het is de moeite waard om te onderzoeken of de ondersteuning en zorg die aan Molenweg geboden gaan worden, in gezamenlijkheid tussen inwoners en betrokken organisaties, ook ingezet kan worden in de rest van het dorp.

Op de vraag of en hoe de locatie geschikt moet zijn voor mensen met dementie was geen pasklaar antwoord. Het is waardevol om mensen een plek te bieden in het eigen dorp, maar het brengt ook uitdagingen met zich mee.

Natuurlijk moet niet vergeten worden dat deze plannen grote impact hebben op de huidige bewoners van de Molenweg en Nieuwstraat. Dergelijke trajecten hebben een lange doorlooptijd van zomaar vijf jaar. Dat brengt voor langere tijd onzekerheid met zich mee. Cazas zegde toe in gesprek te zijn en blijven met de huidige bewoners, maar ook zij zijn afhankelijk van de medewerking en het tempo van de gemeente Woerden.

De meerderheid van de aanwezigen zou het liefst in Zegveld blijven als men meer zorg nodig heeft en dat is precies het doel van deze pilot. De komende tijd gaan de verkenningen en gesprekken door en er zullen zeker nog meer inspraakavonden voor dorpsgenoten volgen. Uw inbreng wordt bijzonder op prijs gesteld. Een Zorgzaam Zegveld maken we samen!

Als ik denk aan wonen op de Molenweg…